Sayfalar

25 Eylül 2010 Cumartesi

Okulda ilk hafta...

İlk haftayı geride bıraktık.
Ama en heyecanlı gün ilk gündü hepimiz için.Hazırlıklar pazar akşamından yapıldı, heyecandan uyku zamanı biraz gecikti, derken sabah oldu.Bizim minik kuş dünden hazırdı zaten, hemen hazırlandı.Evden üçümüz çıktık, babayı yolda bırakıp anne-kız okula vardık.

Okula doğru ilk adımlar...

Öğretmeni görüp sonra bana doğru dönen utangaç bakışlar :)

Birkaç saniye sonra öğretmeninin kucağına zıplayıp beni unutan ve şaşırtan minnoş, öğretmeni ile sınıfa çıkarken bana da işe gitmem için izin verdi.
"Ama işten çıkınca beni almaya gel tamam mı?" diyerek...Halbuki ben izinliydim ogün ama ona işe gideceğimi söylemek zorunda kalmıştım.Yakınlarda olduğumu bilirse alışma süreci daha da uzayabilirdi.O yukarı çıktı ama ben okuldan ayrılamıyordum.Yarım saat bekledim, herhangi bir problem olmayınca zor da olsa okuldan ayrıldım.Bir anda boşlukta hissettim kendimi.Ne yapacaktım şimdi?Eve gitmek pek cazip gelmedi.Önce bir gazete alıp pastaneye gittim, kahvaltı yaptım.Biraz sonra yeni yeni açılmakta olan mağazaları turladım, öğlen oldu.Eve gidip birkaç işi hallettim saat 15 oldu.16:30 da sonra çıkacaklardı ama ben dayanamadım 15 te çıktım evden:)Okuldaki havayı biraz daha soludum.Anneler, çocuklar, kalabalık, herkesin üstündeki ilk günün getirdiği heyecan...Bir ara aşağı ikindi kahvaltısına iniyorlardı, gizlice izledim onu.Merdivenden çıkarken öğretmenin yanından ayrılmıyordu.Keyfi de gayet yerindeydi.Bundan yarım saat sonra da çıkışlar başladı zaten...

Neticede ilk gün ve ilk hafta okulda çok iyiydi Ceren.Hiç sorun yaşamamış, yaşatmamış.Yemeklerini evdekine göre daha iyi yemiş.Oyunlara severek ve isteyerek katılmış.Biraz da uyumuş.Yeter, daha ne olsun?
Gün içinde olan biteni sorunca da anlatıyor fakat daha çok kendisi anlatmak isteyince anlatıyor.Kilo almaya da başladı gram gram:)
Arkadaşlarının isimlerini söylüyor, neler yediğini, neler yaptıklarını, ya da yapmak isteyip de yapamadıklarını:)
-Bugün kaydıyağa binemedim anne?Tavşanı da az sevebildim.
-Yarın öğretmenine söyle o sana yardımcı olur.
-Tamam söyleyim.
Şükürler olsun sonraki günler de herşey yolunda gitti.Ta ki bir akşam ateşleninceye kadar.Okulun cilvesi olsa gerek, ertesi gün burnu akmaya başladı, bir gün gitmedi.İlaç kullanıyor şimdi.Hafif bir nezle ile başladık okul hayatına bakalım...
* * *
Tatlı fıstığımız, minik kuşumuz, sana çok teşekkür ediyoruz ve ettik de annen ve baban olarak. Böyle dönüm noktalarında, endişeli zamanlarımızda bize hiç zorluk çıkarmadın şimdiye kadar.Hep olgun bir çocuk oldun.Sanki yıllardır gidiyormuşsun gibi hazırlamışsın kafanda kendini meğer.Hastalık da olmasa daha iyi olacaktı tabii ama bu da okulun cilvesi napalım olacak tabii.Yeter ki öğrenme isteğin ve okula olan hevesin, öğretmenine ve arkadaşlarına olan sevgin hep böyle devam etsin...

* * *
Yazmayı unutmuşum ilk günün akşamı bir de şöyle bir diyaloğumuz oldu;
odasında birlikte oynarken, "öğyetm..." -aa anne sana öğyetmenim diyecektim as daa!
Aaa gerçekten mi:)


7 yorum:

  1. servisteki halini görünce nasıl da gözüme büyümüş gözüktü :) tüm okul hayatı böyle kolayca geçsin...

    YanıtlaSil
  2. aferin minnoşuma:))) o zaten sosyal bir çocuk annesi üzmez tabi anne ve babasını..o minik akan burnada bol şifa dliliyor Ruk teyzesi:))

    YanıtlaSil
  3. *Banu'cuğum, bana da öyle göründü:) teşekkür ederiz..
    *Ruk'cuğum, teşekkür ederiz, şimdi iyi teyzesi;)

    YanıtlaSil
  4. Maşallah Ceren'e. Tamda beklenildiği gibi davranmış. Ceren hep uyumlu, sakin bir çocuktu zaten, değil mi? Umarım çok güzel bir okul hayatı olur.

    YanıtlaSil
  5. Bahar, evet öyle bir çocuk ama bu ilk hafta eve geldiğinde aşırı "yaramaz" davranmaya başladı:)sanırım okuldaki uslu çocuk, evde içini dökmeye başlıyor:)zamanla göreceğiz...

    YanıtlaSil
  6. Sizinki gerçek bir okul galiba :) Ve Ceren'ciğim gerçekten bu işi iyi kotarıyor galiba. Başka türlüsünü beklemezdim zaten ondan. Çok tebrik ediyorum. Umarım hep böyle harika gider. Yaramazlık konusu maalesef öyle galiba, gördükçe öğrenecek, gördükçe yaşayacaklar ve sonunda kendilerini bulacaklar. Umarım...

    YanıtlaSil
  7. yapıncak, teşekkür ederiz;)ben de aynı şeyi umuyorum...

    YanıtlaSil