Sayfalar

25 Ocak 2009 Pazar

Büyüyorum Eğleniyorum Öğreniyorum
GÖLGE

Ceren yaklaşık 10 aylıkken yukardaki fotoğrafı çekmiştik. Tam net değil ama işte ogün güneş arkamızdayken bizi duvara yansıttığında, Ceren hareketimizi farketti ve ilk önce korktu, irkildi.Sonra biz gölgeye yaklaşınca şaşırdı. Sonra duvardan ona el salladım, bir de kendi elini tutup salladım, bu sefer güldü:). Bundan sonra da her gölge fırsatını değerlendirdik birlikte.

Biraz daha büyüyünce ise sebep sonuç ilişkisi kurmaya başladı. Bir örnek; antrenin ışığı açık, odasının ışığı kapalı iken, oda kapısından sallanan doğumgününden kalma balonun gölgesi, kendi odasındaki perdeye yansıyor. O da kucağımda iken perdedeki gölgeyi gösteriyorum, "bağoo=balon" diyor gölgeye. Sonra balona eli ile dokunuyor, bakıyor ki perdedeki gölge balon da oynuyor, yine benim ve kendisinin kafası, elleri perdeye yansıyor, bu oyun çok hoşuna gidiyor.

Bugün de bir deneme yaptılar babası ile. Eline aldığı balık, kelebek gibi yassı karton oyuncakların gölgesine bakmaya çalıştılar. Ama hemen duvarın dibinden tuttukları için Ceren gölgelerine değil de kendilerine baktı, oyun pek de amacına ulaşmadı. Sanırım doğal olarak oluşanlar, daha öğretici oluyor bu yaşta.

** Yapabilirsem ikinci aktivite olarak, Esra&Defne'nin
izdüşüm aktivitesini uygulamayı denemek istiyorum...

6 yorum:

  1. bencede öle.ama sisteminiz cok güzelmiş,bende bunu aklıma yazdım,kuzuma ilerde bunu yapacağım deneyeyim bende.
    bu arada merhabalar,aranıza yeni katıldım,tekrar görüşmek üzere, hoşçakalın.

    YanıtlaSil
  2. ne güzel bir resim bu bölee :)

    gölge oyunlarını seviyor demek kuzu yazın bol bol oynarsınız

    sevgiler

    YanıtlaSil
  3. ozgur..
    seni, ceren' i oyle cok ozlemisim ki..sayfaları yuttum ama halen bitmedi..
    seni cok seviyorum, ellerine kalemine saglık..
    izlemeye devam ediyorum..

    YanıtlaSil
  4. Sizi aktiviteci anne-kız sizi :)
    BU arada tarafımdan mimlendiniz :)

    YanıtlaSil
  5. *Yasmin suu, hoşgeldin.Teşekkür ederim, görüşmek üzere
    *Yasemin teşekkür ederiz, çok seviyor evet;)
    *Sibel, canım biz de çok özledik nihayet geldiniz:)çok öpüyorum sizi,
    *Elif, mimini şimdi cevaplıyorum canım;)

    YanıtlaSil
  6. Zamanla unutuluyor işte.Şimdi sizin bu hikayenizi okuyunca benim de büyük kızımın kendi gölgesinden korkması aklıma geldi.el kol hareketleri ile çırpınırken duvarda da aynı yansıma olunca bir süre birkaç hareket yaptıktan sonra korkup ağlamaya başlamıştı.O zamanlar henüz 4-5 aylık falandı sanıyorum.

    YanıtlaSil