Deneme 1-2 ...

Bazen bir cümle gelir aklıma.

Anlamlı ya da anlamsız...Mantıklı ya da saçma...

Unutmadan yazmam lazımdır, içimde kalırsa birikirler rahat edemem.

Unutmadan yazmam lazımdır, yazarım.

Bir not kağıdına, deftere, o da olmazsa aklıma...

Dedim; ama dağınık kalmasınlar artık oralarda.

Toparlansınlar hepsi burada...

İlk vesikalık fotoğraf...

İlk vesikalık fotoğraf 35 aylıkken okul için gerekli oldu, çektirdik...Çekimler oldukça keyifli geçti :))

Güvenlik sebebi ile resmi değiştirdim.

Ceren: Annee yesmimi çok kaymakayışık yapmışşın!

Anne: Haklısın kızım:)

Lunapark keyfi

Neşeli makinist :)

Heyecanlı anne ve sakin kızı :)

Transa geçmiş pilot :)

baakk anne işte şu aaahtaapoott !!

Her İzmit'e gidişimizde yanından geçerken "aa birgün gelelim buraya" diyorduk. Ama nedense hep unutuyorduk. Taa ki Ceren bundan 2 hafta önce "yunapayk! yunapayka gidecektik hani?" diye hatırlatana kadar.
Birçok durumda dediğimiz gibi yine aynı şeyi söyledik. "Kızımız büyümüş de haberimiz yokmuş:)" Daha birkaç ay öncesine kadar sadece trene binen küçük hanım, bu sefer bizi oradan oraya çekiştirerek hepsine binmek istedi. Hatta ben dönmedolaptan ağırlıklarımızın dengesizliği sebebi ile korkmama rağmen o çok rahattı:) Binemediği birkaç şey kaldı, o da hava muhalefeti nedeniyle...Ama sözünü de aldı, "atlıkayınca da vaydı ya ona da binicem tamam mı şonya?Ama şen de yanımda duyup elimi tutayşın tamam mı? Bi de üştünde şopa olan çubuk olan ayabalay vaydı göydüm onlayı(çarpışan otolar) ama onlay büyük abiley içindi onlaya da büyüyünce binicem tamam mı?" Tamam tatlişkom tamam:)
Bizim kız mutlu olduğunda çenesi bir düşüyor ki sormayın:)