Doğumgünümden birkaç foto...

Annem pastayı masaya getirdiğinde çok temkinli davrandım. Çünkü 2 gün önce gerçekten doğduğum günde de ufak bir pasta almıştı annem. Ama ben ogün mumu elimle söndürmeye çalışında biraz yandım:( O anki korkumu unutmadığımdan, bu sefer pek sıcak davranamadım pastaya napiimm.?.
Ama tadını çok beğendiimm:))

İşte pastam ...
Üzerindeki melek benmişim hihii:))

Bunlar da beni koruyan iki melek "anneannem ve babaannem" ...

Doğumgünümdeki iki çocuk...
İdil Su ve ben...

Hıımm nolacak bu memleketin hali ??!
Ya da...Çok yoruldum bir an önce uyusamm...
Ya da...Koğuş ağası:))

Doğumgünümde o kadar çok yoruldum kii, o akşam 10:30 da uyudum ve sabah 6:30 a kaar hiiç uyanmadım, daha doğrusu yorgunluktan uyanamadım. Ama iyi de oldu annem de uzuunn zamandır ilk kez deliksiz uyudu bunca saat.

Beni bu güzel ve özel günümde yalnız bırakmayan tüm sevdiklerime çok teşekkür ediyorum...
Sizleri çook seviyorumm...

İlk Yaşım

Her telden...

Yerden birşey alırken çömelip tekrar doğrulabiliyorum artık:)

Durup dururken oyun başlatıyorum, heyyoo!!

Beni gidi beniiiii:))

Saçlarımı tarıyorummm...Hatta bebeklerimin saçlarını daa:)

Bugünlerde buzdolabı, bulaşık makinası ve fırın üzerinde sürekli mıknatıs çalışmaları yapıyorum:) Bu çok hoşuma gidiyor hiç bıkmıyorummm. Annem mutfakta iş yaparken ben de burda oynuyorum ama yine de ara sıra paçalarına yapışmadan edemiyorum:)

Bu hafta dedem bana kahvaltıda yiyeceğim cevizleri kırarken, ben de ilk defa böyle kabuklu cevizle tanıştım...

Sonra "çat-çat-çat" birbirine vurup ses çıkardımm, çok eğlenceliydiiii:)

Ben de kırabilir miyim diye güç denemesi bile yaptımmm !!!

Bir de artık anneme mutfakta yardım edeyim falan diyorum ama malzemeler çok uzakta kalınca...

Ben de kendi çözümlerimi buluyorum:))

Vee sürekli anne babamın fotoğraflarına bakıp, onları kalabalık fotolarda bile buluyorumm...