Takılıp kaldım...

Son günlerde sürekli ama sürekli aklımda...
Sevgili Yapıncak,
Sevgili Pınar,
ve son dönemde yaşadıkları...
Onlara takılıp kaldım, yazamıyorum.
Ne kadar güçlü olduklarını biliyorum aslında.
Ama aklım yine de onlarda...

Buraya ekleyeceğim herhangi bir yazının, onlarınkinin yanında ne kadar anlamsız olacağını düşünüp duruyorum sürekli...

Biraz zamana ihtiyacım var...
Düşünüp duruyorum sürekli...

Artık 9 aylık oldum...

Artık tutunarak kendimi yukarı kaldırıyorum ve dengede durabiliyorum.Hatta yatağımda sıralıyorum.
Artık kendi odamda uyuyorum.
Artık herşeye kanmıyorum, gördüğüm birşeyi de kolay kolay unutmuyorum.

Artık tutamıyorlar benii, evin her yerini pıtır pıtır emekleme vaziyetinde keşfediyorum.
Artık alttaki iki dişimin yanısıra üstte de dört dişim var.Yanlarında da birer tane çıkacak yakında.
Artık yemek yerken parça parça olanları kendim tutup da yiyorum.
Artık alkış yapıyorumm.
Artık bana sorulan bazı oyuncaklarımın nerde olduğunu işaret parmağımla gösteriyorum.
Artık annem lambayı gösterip "ışığı aç, açalım" dediğinde hemen dönüp duvardaki açma düğmesine uzanıyorum.Sonra da açınca alkışş yapıyorumm."Kapatalım" deyince de yine oraya dönüyorumm.
Artık altımı çok zor değiştiriyorlarr, hemen dönüp emekleyerek kaçıyorumm..hehehh:))
Artık büyüdüm bennn...daha neler neler yapıyorum ama çok da şaşırmıyor bizimkiler.Çünkü büyüdü artık normal diyorlar.

Büyüyorum Eğleniyorum Öğreniyorum / AYNA
"Doğaçlama aynalar"...

Mutfakta ayna olabilecek nesneleri topladıııkkkk,
Vee kendimize baktıııkkk...
Şekerliğin kapağındaki "Küçük Buda" yı gördünüz müü?
Ben gördüğümde çok şaşırdımmm:))

İç tarafta ise kendimi ters olarak gördüümm, o daha da şaşırtıcıydı!!

Doğruyu söylemek gerekirse ben hala birçok şeyi dişlemek ve tadına bakmak istediğim için ve boğazıma kadar götürdüğüm için biraz tehlikeli oldu.
Ama abilerim ve ablalarım için daha eğlenceli olabiliirrr...